Nurettin ÖZCAN                                               Ekim 1999, Sayı: 62, Sayfa: 46

Artık ne dualarda esenlik kalmıştır ne de rüyalar­da... Garez ve şirretin en merhametsiz hıncını kuşa­tınca şiirler bile o nahif romantizmini kaybeder. Şiir­ler militanların elinde müfrezelere döner ve ölümlü insanın diğerleri üzerinde açtığı yaraları alabildiğine derinleştirir. Zorla bilinci kaybettirilen toplumlarda hakim güç unsurlarının tek dayanağı, tamamen kuşa­tılmış bireyden arta kalmış şuuraltının sessiz sedasız çağrışımlarıdır.

Yazının Devamı İçin Tıklayınız.